IndeksCalendarFAQSzukajUżytkownicyGrupyRejestracjaZaloguj

Share | 
 

 Słownik żeglarski

Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Go down 
AutorWiadomość
Szwecja

avatar

Reprezentowana Nacja: : Szwecja
Stopień/Stanowisko: : Kapitan
Liczba postów: : 27

PisanieTemat: Słownik żeglarski   Nie Mar 29, 2015 10:02 pm

Z racji, że gramy tu wilkami morskimi dobrze jest, jeśli potrafią oni używać fachowych zwrotów. Z myślą, o osobach, które nie posługują się żeglarskim żargonem, wstawiam ten oto spis najpotrzebniejszych słówek.

A

A-hoj! - zawołanie żeglarskie
Abordaż - sposób walki morskiej polegający na sczepieniu się dwóch okrętów za pomocą haków abordażowych i lin lub przybiciu jednego okrętu do drugiego, a następnie prowadzeniu walki wręcz na ich pokładach w celu opanowania wrogiego okrętu lub jego późniejszego zatopienia.
Antyle - inaczej Karaiby to grupa wysp położona w basenie Morza Karaibskiego

B

Bajdewind - kurs na wiatr
Bandera - widoczny znak przynależności
Bocianie gniazdo - platforma umieszczona na maszcie, służąca jako punkt obserwacyjny.
Bojrep - linka z bojką przymocowana do kotwicy i wskazująca jej położenie.
Bond - kantyna statku.
Bom - poziome ruchome drzewce, zaczepione jednym końcem do masztu, służące do mocowania dolnej krawędzi  żagla.
Bosman - bezpośredni zwierzchnik marynarzy.
Bryty - pasy płótna, z których uszyty jest żagiel.
Buchta - luźny zwój liny, również poszczególne kręgi liny.
Bukanierzy - karaibscy osadnicy który w początkowym okresie zajmowali się polowaniami na dzikie świnie i połowem ryb. Po 1630 zajęli się napadaniem na hiszpańskie statki stając się Karaibskimi piratami. Ich piracka działalność stała się prawdziwą plagą dla Hiszpanów co bardzo pomogło innym krajom w zakładaniu i umacnianiu swoich koloni na Karaibach. Bukanierzy w późniejszym okresie często byli wykorzystywani przez lokalnych gubernatorów do obrony koloni i ataków na Hiszpańskie miasta.
Burta - boczna część kadłuba. Patrząc od tyłu kadłuba w kierunku jego przedniej części, po prawej stronie znajduje się jego prawa burta - zwana sterbutą, natomiast po lewej - lewa - zwana bakburtą.

C

Cargo - ładunek zabierany przez statek.
Cuma - lina z oczkiem służąca do mocowania statku do nadbrzeża, boi lub innego miejsca postoju.
Czerpak - szufla do wylewania wody z jachtu.

D

Dek -  pokład.
Dok - obiekt portowy służący do budowy lub naprawy i konserwacje statków.
Doker - dawna nazwa robotnika portowego.
Dziób - przednia części kadłuba statku, gdzie zbiegają się burty. Nazywa się tak również przednią część pokładu.

E

Elmat - dawna nazwa żeglarskiej doby od południa do południa.

F

Flauta - cisza na wodzie, brak wiatru, lustrzana tafla wody.
Fordewind - kurs z wiatrem.
Furta działowa - otwór w kadłubie statku, przez który strzela się z dział.

G

Galion - ozdoba dziobowa w postaci drewnianej, najczęściej polichromowanej rzeźby.

H

Horyzont - linia łącząca oko obserwatora ze środkiem Ziemi jest linią pionu. Jeśli przez oko obserwatora przeprowadzić płaszczyznę prostopadłą do linii jego pionu, będzie to płaszczyzna horyzontu pozornego, czyli horyzontu obserwatora. A jeżeli płaszczyznę poprowadzić prostopadle do linii pionu obserwatora przez środek Ziemi - będzie to linia horyzontu rzeczywistego, czyli horyzont astronomiczny.

I

Iluminator - okno.

K

Kabelgat - komora linowa.
Kabina (kajuta) - pomieszczenie mieszkalne lub specjalistyczne.
Kadłub - zasadnicza część konstrukcji statku, dzielona na podwodzie (część zanurzona) oraz nadwodzie (ponad powierzchnią wody).
Kambuz - kuchnia.
Kapa - zejście z pokładu do wewnątrz, nakryte wodoszczelną obudową.
Kasztel - konstrukcja napokładowa, wznosząca się niekiedy kilka pięter ponad płaszczyznę pokładu.
Keja - nabrzeże uzbrojone w urządzenia cumownicze: baki, polery.
Kil (stępka) - główna, wzdłużna belka konstrukcyjna kadłuba. Do niej przymocowane są wręgi szkieletu kadłuba.
Kilwater (ślad torowy) - zawirowanie wody za rufą poruszającego się statku, układające się w widoczny ślad na powierzchni wody.
Kingston - toaleta na statku.
Klang - pojedyncze uderzenie w dzwon oznaczające "pięć minut przed zmianą wachty".
Klar - porządek na statku.
Knecht - słupek służący do wiązania cum.
Koja - łóżko na statku.
Kokpit - pomieszczenie dla załogi w części rufowej nie osłonięte lub częściowo osłonięte pokładem.
Kotwica - ciężkie stalowe urządzenie z zębami lub łapami, które po opadnięciu na dno zagłębia się w grunt i utrzymuje statek w miejscu.
Kubryk - większe wspólne pomieszczenie mieszkalne.
Kuk - kucharz na statku.
Kurs - kierunek ruchu statku.

L

Luk - zamykany pokrywą otwór w pokładzie.

Ł

Łajba - w gwarze marynarskiej statek stary i powolny.

M

Maszt - główne drzewce pionowe omasztowania statków żaglowych.
Mesa - wspólne pomieszczenie na statku do wypoczynku oraz jadalnia.
Mostek - nadbudówka, gdzie znajdują się wszystkie niezbędne urządzenia i przyrządy do kierowania, punkt dowodzenia na statku.
Musterrola - zatwierdzona lista załogi statku.


N


Nok - wolny koniec drzewca (np. bomu).


O


Obło - zaokrąglenie kadłuba w miejscu, w którym dno przechodzi w burtę.
Opętnik - otwór w pokładzie, przez który przechodzi kolumna masztu.
Ożaglowanie - zespół wszystkich żagli podnoszonych na statku żaglowym.


P


Plaster - warstwa płótna lub drewna służąca do zatkania powstałego otworu w podwodnej części kadłuba.
Pokład - pozioma konstrukcja zamykająca od góry kadłub.
Prosiak - ruchomy ciężar zawieszony na linie kotwicznej zwiększający siłę trzymania kotwicy.


R


Repownia - pomieszczenie na sieci.
Rufa - tylna część kadłuba statku.


S


Ster - urządzenie do sterowania statkiem
Sztormlina - lina rozciągięta na pewnej wysokości nad pokładem, zabezpieczająca członków załogi praz wypadnięciem lub zmyciem przez fale.
Sztormtrap - drabina pilotowa - sznurowana z drewnianymi stopniami.
Sztrandowanie - zamierzone wyrzucenia statku na brzeg lub wejście na mieliznę w celu uratowania go przed zatonięciem lub rozbiciem.
Szyb - pionowy przedział przechodzący przez kilka pokładów


Ś


Świetlik - okno w pokładzie służące do oświetlenia i wietrzenia.


T


Takielunek - olinowanie
Trap - schody/kładka służące do wchodzenia i schodzenia ze statku/jachtu.


W


Wachta - część załogi, pełniąca służbę na statku w ciągu określonego czasu.


Z


Znos - zboczenie statku z kursu pod wpływem prądu morskiego.
Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora
 
Słownik żeglarski
Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Powrót do góry 
Strona 1 z 1

Permissions in this forum:Nie możesz odpowiadać w tematach
Heta Roger :: 
 :: Kompendium Wiedzy
-
Skocz do: